<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Wyjście ze ślepego zaułka">
<author_1="G.J.">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="11">
<date="1951-11-07">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Zagadnienie kontroli nad energią atomową i łącząca się z tym kwestia powszechnej redukcji zbrojeń były w ostatnich latach wysuwane na wszystkich sesjach ONZ. Sprawy te są dziś bardziej aktualne, niż kiedykolwiek. W dziedzinie atomowej Stany Zjednoczone straciły nie tylko monopol, lecz również jakąkolwiek przewagę, a jak powiedział Stalin, „zwolennicy bomby atomowej mogą się zgodzić na zakaz broni atomowej tylko w wypadku, gdy zobaczą, że nie są już więcej monopolistami”. W dziedzinie t.zw. „broni klasycznych” rozpętany przez USA wyścig zbrojeń doprowadził do kryzysu gospodarczego we wszystkich krajach zachodniej Europy, do inflacji, zahamowania produkcji pokojowej i zubożenia ludności.
Organizacja Narodów Zjednoczonych tylko wówczas spełni swe zadania — zadania instytucji powołanej do obrony pokoju — jeśli będzie w stanie zainicjować międzynarodową skuteczną kontrolę wykorzystania energii atomowej, jeśli jednocześnie doprowadzi do zakazu broni atomowej i do powszechnej redukcji (ograniczenia) innych rodzajów broni.
Dyplomaci kapitalistyczni, tworzący pod batutą amerykańską mechaniczną większość ONZ, deklamują często i chętnie o „demokracji”, o t.zw. „jedności” świata atlantyckiego i o tym, że oni to reprezentują rzekomo „wolę narodów”. W ostatnich czasach mieliśmy wiele dowodów, że dyplomaci rządów kapitalistycznych bardzo dalecy są od reprezentowania woli swych narodów, i że sprzeczności interesów między tymi rządami zaostrzają się z dniem każdym.
Narody Europy zachodniej burzą się przeciw jarzmu zbrojeń, rządy „marshallowskie” muszą się z tym liczyć, i stąd — próby ich opozycji przeciw dyktatowi amerykańskiemu. Rząd burżuazyjny Indii wyłamał się z frontu amerykańskiego i utrzymuje przyjazne stosunki z Chinami Ludowymi. Narody Bliskiego Wschodu — Iran i Egipt, a teraz z kolei Maroko — powstają przeciwko mocarstwom imperialistycznym i walczą o wolność.
Tak zwana „większość” ONZ jest tylko i jedynie większością dyplomatów kapitalistycznych, będących w znacznej mierze przedstawicielami — jawnymi czy ukrytymi — Waszyngtonu, lecz nie ma nic wspólnego z rzeczywistym wyrazem woli narodów. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>